Anneme

[anne][bsummary]

Günce

[günce][bsummary]

Şiir

[şiir][twocolumns]

ÇITI PITI KADINDI

Mini mini,                                                                               
Çıtı pıtı bir kadındı.
Saçları; uzun ve siyah, yazgısı gibi
 Çırpınır dururdu.

Gözleri, bakmayı bilene sığınak
Ve kederlerin en karasında son duraktı.


Kokusu, o çıtı pıtı kadının;
Unutulmuş dağ yamaçlarında,
Adana’nın portakal bahçelerinde
Ve Seyhan’ında,
 Taş Köprüsü’nde,
Gazipaşa’sında, Yenibey’inde,
Baraj Gölü’nde, Dilberler Seki’sinde
Buram buram dalgalanırdı.


Gitti bir gün o çıtı pıtı kadın;
Çocuklarından, annesinden
Ve Adana’dan uzaklara.
Kokusunu, sesini , saçlarının rengini
Ve evinin balkonunda oğlunu bekleyen gölgesini alarak…

Ezel de var, ebed de…
Göçen her can yürekte…
Ruhumun sancıyan arsız yarası,
Bil ki kavuşmak var
Mutlak, kaderde…


Meleğime... Anneme...   

2 yorum:

Yorumlarınız benim için çok değerli.Teşekkürler...