Anneme

[anne][bsummary]

Günce

[günce][bsummary]

Şiir

[şiir][twocolumns]

ÇITI PITI KADINDI

Mini mini,                                                                               
Çıtı pıtı bir kadındı.
Saçları; uzun ve siyah, yazgısı gibi
 Çırpınır dururdu.

Gözleri, bakmayı bilene sığınak
Ve kederlerin en karasında son duraktı.


Kokusu, o çıtı pıtı kadının;
Unutulmuş dağ yamaçlarında,
Adana’nın portakal bahçelerinde
Ve Seyhan’ında,
 Taş Köprüsü’nde,
Gazipaşa’sında, Yenibey’inde,
Baraj Gölü’nde, Dilberler Seki’sinde
Buram buram dalgalanırdı.


Gitti bir gün o çıtı pıtı kadın;
Çocuklarından, annesinden
Ve Adana’dan uzaklara.
Kokusunu, sesini , saçlarının rengini
Ve evinin balkonunda oğlunu bekleyen gölgesini alarak…

Ezel de var, ebed de…
Göçen her can yürekte…
Ruhumun sancıyan arsız yarası,
Bil ki kavuşmak var
Mutlak, kaderde…


Meleğime... Anneme...   

Hiç yorum yok:

Yorumlarınız benim için çok değerli.Teşekkürler...