Anneme

[anne][bsummary]

Günce

[günce][bsummary]

Şiir

[şiir][twocolumns]

HAYALLERİMİ SATTIM

Hayallerimi sattım! Daha küçük bir çocukken…
Oysa masallar kadar gerçek ve mutluydum. 
Neden peki? İnsan, hayallerini neden satar ki!
Bir gün; koca koca adamlar kim olacağımı tebliğ ettiler, parmaklarını sallayarak öfkeyle. Kim olduğumu ya da kim olmak istediğimi bilmiyordum o zamanlar.
satılmış hayaller
Hayallerimi Sattım
Daha iyisine karar verme yetisine sahip olduğumun farkında değilken, kendi zayıflıklarının bedeli olarak hayallerimi istediler benden. Henüz yanmaya başlamış cılız bir muma üflenen soğuk bir nefes gibi acımasız ve umursamazdılar.
Sattım! Bütün masal kahramanlarıma ihanet ederek sattım hayallerimi. Sattığımı bilmeden. Kim olabileceğimi görmeden.
Kanatlarım budanırken zalimce; gök mavisinden, yosun yeşiline düştüm. Deniz bana küstü sonra. Yeşilden de sürüldüm.
Sır ile yalan arasındaki çizgiden; talan ederek, kanatarak, söke söke aldılar beni, o koca koca adamlar, koca koca elleriyle. Bir yanda kadim sır ve masallar, bir yanda yalan ve romanlar…
Canım yandı elbette. Hem de çok…  Ama acıdan değil! Masal kahramanlarımı unutmaya başladığımda ve vazgeçtiklerimin bıraktığı boşlukta kaybolurken kahroldum, daha kötüsü.

Her biriniz sattınız hayallerinizi, itiraf edin! Kiminiz çocukluğunuzun oyun yaşında, kiminiz daha anne kucağında… Size uzatılan plastik bir oyuncakla, ağlamayı bıraktığınızda kaybettiniz kiminiz. İster ‘’sattım’’ deyin, ister ‘’çaldırdım’’… Velhasıl kelam, başkalarının elinden de olsa, hayallerinizi öldürdünüz.

Bugün yine sızılı bir acının kaynağını ararken, unuttuğum masalları özlediğimi fark ettim. Ne zaman böyle bir sızı duysam içimde, bir masal sakini olmayı istedim. Kim olduğu mühim değil. İllaki vardır masalların bir prensesi, bir prensi, kralı, kraliçesi… Periler, devler-cüceler… Konuşan bir ağaç olabilirim mesela. Yeter ki alsınlar beni aralarına.
Hayallerini satmamışların onurlu dünyasında bir izim olsun yeter.

15 yorum:

  1. Büyüklerin de hayalleri vardır,bilir misin?..
    Yeni hayaller avına çıkmayı denedin mi?..
    Bazen çocuklukta üstüne gölge düşürülen hayallerden de güçlü ve parlak hayaller görebiliyor insan..
    Çocuk kitapalrı oku,çocukları oku mesela..o dünya hep var senin içinde değil belki ama gerçek dünyada hep var gir o dünyaya.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk hayallerimi, okuduğum çocuk kitaplarından inşa ettim.Hala hatırlarım; içimi o zamanlar tarif edemediğim sevinç ve umutla dolduran o kitapları... Al Gül ile Ak Gül, Püsküllü prens masalları...Ki bu isimleri geçen gün internette araştırdım ama benim çocukluğumun masalları değillerdi.Sonra 80 günde devr-i Alem, David Cooperfield, Çocuk Kalbi, Tom Sawyer...Küçük Kadınlar ve Jane Eyre... :) Kitaplar sığınağımdı anlayacağın.Veee büyüdük... Hangimiz için, o zamanların duygularını yaşamak mümkün ki? Değil... Ama elbette yetişkin dünyasının bazı duyguları var ki...Muhteşem! Annelik mesela :) Çocukları okumaya çalışıyorum diyeyim, başarılımıyım bu konuda bilmiyorum. Ama onları sevmek konusunda yeterince iyiyim diye düşünüyorum :) Çok teşekkürler sevgili Kiremithanem :) Not: Bu isim nerden diye sormak geliyor hep içimden :) Kiremithanem... Adana'da bu isimde bir semt var da :)

      Sil
    2. O çocuk kitaplarından bir kaçını ben de okudum şimdilerde de vardır ama o eskiler gibi olmaz eski biz yok çünkü..
      Çocuk sevmek yüce bir şey,sev.Bedava üstelik😘
      Kiremithane eski evimin hatırlattığı için seçilen bir isim kiremit çatılı bir evdir..içimde yara.
      O semtin varlığından haberim yok çok merak ettim ve de sevindim❤
      Hayallerin var senin ayrıca,inan bana.

      Sil
    3. Hayallerim olduğunu görebilen yüreğe selam olsun :) Çok teşekkürler. Ve kucak dolusu sevgiler :)

      Sil
    4. Vealeykumusselam..(yüreğimden)❤

      Sil
  2. Gülcan kızım. Güzel yazıyorsun. Masallar, beni alıp uzaklara, geçmişime kadar götüren o masallar ve tüm safiyetimizle dinlerken onları, hayal kahramanlarını kafamızda şekillendirmelerimiz. Hâlâ unutmam anneciğimin yorgun sesiyle, zammanından fedakârlık yaparak anlattığı masalları. Nurlar içinde olsun annelerimiz. Eline sağlık canım. Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahh o masallar...bir zamanlar peşlerine takılıp kaybolduğum masallar.Annemin anlattığı masalları hatırlamak için çok zorluyorum hafızamı.Ama olmuyor.Nur içinde uyusunlar annelerimiz Ece Ablam.Değerli yorumun için de çok teşekkürler.Sevgiler.

      Sil
  3. Büyümesek hiç, bizi gülümsetip bambaşka alemlere götüren hayallerimiz solup gitmese...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukken Peter Pan'ı okuduktan sonra, hiç büyümeyeyim ben de diye dua ederdim :) Bir de erkek olmak için... :)) Var mı böyle bişey? Çocuk dünyası! Nasıl da herşeyin mümkün olabileceğini düşünüyor. Sevgilerimle Handan :)

      Sil
  4. Yazıyı okuyunca fark ettim ki ben de hayallerimi satmışım. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnan hepimiz yaptık bunu :( İsteyerek ya da istemeyerek; farkında olarak ya da olmayarak... Ama yeni hayallerimiz de var değil mi :)) Olmalı... Sevgiler.

      Sil
  5. İşin garip tarafı hayallerimizi çalan büyüklerin de bir zamanlar hayalleri çalındı..Garip bir döngü olsa gerek..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru...Bunun farkında olarak hayallerimize bir ucundan tekrar tutunabiliriz belki.Teşekkürler yorumunuz için :)

      Sil
  6. Bazi hayallerin yikilmasi hayalkirikligi yaratsa da bizde simdi farkli bakis açisiyla bakabilmekten memnunum ben.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayat, varış noktası olmayan yolculuk gibi. Bulunduğumuz noktada olduğumuzla, bulunacağımız noktada olacağımız kişiler farklı olmak zorunda. Değişiyoruz. Bu çok olağan... Değişim bazen büyük, bazen küçücük... Bazen yıkılan hayallerimiz üzerine kuruyoruz yeni dünyamızı.Bazen yeni hayaller yaratıyoruz. Ama önemli olan ne biliyor musun? Dediğin gibi; bulunduğun noktada, olduğun kişiyi sevmen, memnun olman kendinden. Kendini sevdiğin için seni seviyorum :))

      Sil

Yorumlarınız benim için çok değerli.Teşekkürler...

Google+ Followers